De JAM waakt

1. Een website die vrolijk de teksten van een auteur over een bepaald onderwerp rooft…
2. Een gespecialiseerd tijdschrift dat zonder toestemming van de auteur een artikel overneemt en er tegelijk – zonder de toestemming van de auteur - belangrijke passages uit schrapt
3. Een uitgever die weigert de rechten van een auteur uit te betalen op het ogenblik van zijn ontslag
4. Een politieke partij of een private onderneming die zonder enige toestemming artikelen gebruiken voor hun promotie …

Van piraterij zijn er voorbeelden te over. De JAM treedt op telkens ze er (meestal door één van haar leden) van op de hoogte wordt gebracht. Dat heeft ze al tientallen keren gedaan.

Vaak wil de auteur enkel dat de schade (de piraterij) ophoudt en dat de dader voor zijn verantwoordelijkheid wordt geplaatst. Of de schade nu groot is of niet, er moet een eind aan gemaakt worden… maar in ieder geval moet ze ook vergoed worden. Anders gezegd: de JAM zal van de “piraat” altijd eisen dat hij de rechten vergoedt die hij normaal had moeten betalen en dat hij bovendien de kosten betaalt en de vergoedingen zoals die in de tarieven van de JAM vermeld zijn.

De JAM probeert systematisch het geschil in der minne te regelen, want een goede regeling is beter dan een slecht proces. Wanneer ze echter slechte wil of kwade trouw vaststelt, schrikt ze er niet voor terug gerechtelijke stappen te ondernemen, ook als daar hoge kosten mee gemoeid zijn.

Vaak schrikken de “piraten” er niet voor terug om, tijdens de onderhandelingen over een minnelijke schikking, de auteurs te paaien of druk op hen uit te oefenen.Dat soort streken heeft als enig resultaat dat er meer klachten worden ingediend en ze verminderen de kans op een minnelijke schikking. Bovendien zijn ze tot mislukken gedoemd want in het geval van een geschil “vervangt” de JAM de betrokken leden, die van dan af zelfs niet meer alleen kunnen beslissen.